چه زمانی مصرف را متوقف کنیم و کمک بگیریم؟
اگر اکنون علامت شدید دارید، برای خواندن ادامهٔ مقاله منتظر نمانید. این جدول کمک می‌کند سطح پیگیری را تشخیص دهید؛ تشخیص علت از راه متن ممکن نیست.
برای دیدن ستون‌های دیگر، جدول را به طرفین بکشید ↔
| وضعیت | اقدام مناسب |
|---|---|
| درد قفسهٔ سینه، تنگی نفس شدید، غش، تشنج، کاهش هوشیاری یا تورم صورت و گلو | مصرف را متوقف کنید و فوری از خدمات اورژانس کمک بگیرید. |
| تهوع یا استفراغ همراه ضعف، سرگیجه، تعریق یا ضربان غیرعادی؛ احتمال مصرف بیش از مقدار یا اشتباه در محصول | همهٔ منابع نیکوتین را متوقف کنید، چسب را بردارید و فوراً راهنمایی پزشکی یا مسمومیت دریافت کنید. |
| تماس یا بلع اتفاقی فرآورده توسط کودک | منتظر علامت نمانید؛ فوری با خدمات اورژانس یا مرکز مسمومیت محل زندگی تماس بگیرید. |
| ناراحتی خفیف و محدود، بدون علامت عمومی | روش مصرف و بروشور را بررسی کنید؛ اگر ادامه یافت، شدید شد یا اطمینان ندارید، با داروساز یا پزشک تماس بگیرید. |
کودک یا فرد مسموم را وادار به استفراغ نکنید و برای درمان خانگی چیزی به او نخورانید. نام محصول، قدرت، زمان و مقدار احتمالی را در دسترس بگذارید؛ پیدا کردن این اطلاعات نباید تماس برای کمک را عقب بیندازد [۱، ۲].
جایگزین نیکوتین در مقایسه با سیگار چقدر کمضررتر است؟
بخش بزرگی از آسیب سیگار به مواد حاصل از سوختن تنباکو مربوط است. جایگزین‌های دارویی نیکوتین این دود را ندارند و برای ترک، بسیار کمضررتر از ادامهٔ سیگارکشیدن‌اند. بااین‌حال نیکوتین مادهٔ بیاثر نیست و عوارض موضعی، تپش یا مسمومیت در مصرف نامناسب میتواند رخ دهد [۴، ۵].
مرور کاکرین ۲۰۱۸ عوارض را بسته به شکل مصرف متفاوت گزارش کرد؛ تحریک پوست برای چسب و تحریک دهان برای شکل‌های دهانی از نمونه‌ها بودند. عوارض جدی بسیار نادر بود، اما درد قفسهٔ سینه یا تپش در گروه دریافت نیکوتین بیشتر گزارش شد. «نادر» دربارهٔ جمعیت مطالعات است و دلیل بی‌اهمیت‌دانستن علامت یک فرد نیست [۵].
برای تفاوت خطر خود نیکوتین و مواد دود، آیا نیکوتین سرطان‌زاست؟ را بخوانید. اگر هنوز در مرحلهٔ انتخاب هستید، راهنمای روش‌های ترک گزینه‌های درمان را کنار هم می‌گذارد و مقایسهٔ چسب و آدامس به تناسب روش با پوست، دهان و روال روزانه کمک می‌کند. هدف این صفحه ترساندن از درمان نیست؛ هدف، تشخیص موقعیتی است که می‌توان روش مصرف را اصلاح کرد و موقعیتی که نیاز به کمک دارد.
عوارض چسب؛ پوست و خواب
خارش یا قرمزی خفیف و محدود در محل چسب ممکن است رخ دهد. هر روز محل را عوض کنید، روی پوست سالم و خشک بزنید و همان نقطه را طی یک هفته دوباره انتخاب نکنید. روی زخم یا تحریک پوستی چسب نزنید [۶].
در برچسب چسب نمونهٔ Dr. Reddy’s، قرمزیِ باقیمانده بیش از چهار روز، تورم پوست یا بثورات از دلایل توقف مصرف و تماس با پزشک‌اند. این مرز مربوط به همان برچسب است؛ اگر واکنش از ابتدا شدید است، لازم نیست چهار روز صبر کنید. حساسیت به چسب یا بیماری پوستی مهم را پیش از شروع مطرح کنید [۳].
خواب‌های واضح یا اختلال خواب با چسب ۲۴ ساعته شناخته‌شده‌اند. CDC برداشتن پیش از خواب و استفاده از چسب تازه در صبح را به‌عنوان راهکار مطرح می‌کند؛ نوع ۱۶ ساعته اصولاً هنگام خواب برداشته می‌شود. این تغییر باید با دستور محصول هماهنگ شود. راهنمای چسب نیکوتین جزئیات زمان‌بندی را توضیح می‌دهد [۶، ۷].
بی‌خوابی در دوران ترک ممکن است علت‌های مختلف داشته باشد. بهترشدن پس از یک شب تغییر مصرف، تشخیص قطعی نیست؛ ادامهٔ مشکل را پیگیری کنید و راهنمای خواب بعد از ترک را نیز بخوانید.
آدامس، قرص مکیدنی و اسپری؛ ناراحتی دهان و معده
سکسکه، سوزش معده یا تحریک دهان میتواند با شکل مصرف ارتباط داشته باشد. اگر ناراحتی خفیف است و علامت هشدار ندارید، این موارد را مرور کنید:
- آدامس باید آهسته جویده و بین گونه و لثه نگه داشته شود؛ جویدن پیوسته مثل آدامس معمولی مناسب نیست.
- قرص مکیدنی باید آهسته حل شود؛ آن را نجوید، محکم نمکید یا کامل قورت ندهید.
- برای این دو فرآورده، از ۱۵ دقیقه پیش از مصرف و در طول آن چیزی نخورید و ننوشید.
- در اسپری دهانی نمونه، هنگام پاف نباید نفس را به داخل بکشید؛ تحریک گلو و سکسکه از عوارض شناخته‌شده‌اند [۸، ۹، ۱۰].
درد فک، دندان یا مشکل کار دندان‌پزشکی را با جویدن محکم‌تر تحمل نکنید. برچسب آدامس نمونه برای مشکلات دهان، دندان و فک توقف مصرف و گفت‌وگو با پزشک را توصیه می‌کند. تغییر شکل دارو ممکن است مطرح شود، اما قدرت و تعداد نوبت‌ها باید دوباره تنظیم شوند [۱۱].
برای اجرای صحیح، راهنمای آدامس و راهنمای قرص مکیدنی و اسپری را ببینید. اگر تهوع با ضعف، سرگیجه یا تپش همراه است، آن را صرفاً «اشتباه جویدن» فرض نکنید؛ از مسیر پیگیری فوری بالای صفحه استفاده کنید.
نشانه‌های نیکوتین زیاد؛ چه کاری انجام ندهیم؟
تهوع، استفراغ، آب‌ریزش دهان، درد شکم، سرگیجه، ضعف و تغییر ضربان میتوانند در مسمومیت نیکوتین دیده شوند. موارد شدید ممکن است با مشکل تنفسی، تشنج یا کاهش هوشیاری همراه باشند. این نشانه‌ها اختصاصی نیستند؛ نبود یکی از آن‌ها هم مسمومیت را رد نمی‌کند [۱].
اگر احتمال مصرف زیاد یا اشتباه وجود دارد، چسب را بردارید، مصرف فرآوردهٔ دهانی و دیگر منابع نیکوتین را متوقف کنید و کمک پزشکی بگیرید. منتظر نمانید «چند ساعت بگذرد تا نیکوتین دفع شود». پس از بهبود ظاهری هم خودسرانه با دوز کمتر دوباره شروع نکنید؛ دربارهٔ زمان و روش ادامه باید راهنمایی دریافت کنید.
چسب مصرفشده، آدامس و کارتریج بازشده میتوانند برای کودک خطرناک باشند. چسب را پس از برداشتن با دو سطح چسبنده روی هم تا کنید و همهٔ فرآورده‌ها را در محفظهٔ دور از دسترس نگه دارید. مصرف‌شده‌بودن یا نداشتن علامت، دلیل صبرکردن در تماس اتفاقی کودک نیست [۶، ۸، ۱].
اگر هم‌زمان یک نخ سیگار کشیده باشم چه؟
CDC می‌گوید یک لغزش، بدون نشانهٔ خطر، بهتنهایی دلیل قطع چسب یا آدامس نیست؛ سیگار را کنار بگذارید و به برنامه برگردید. این توصیه با ادامهٔ بی‌برنامهٔ سیگارکشیدن یا نادیده‌گرفتن علائم متفاوت است. در وجود علائم احتمالی نیکوتین زیاد، مصرف را متوقف و کمک دریافت کنید [۶، ۸]. برای خود موقعیت لغزش، راهنمای بازگشت به برنامه را بخوانید.
بیماری قلبی و تپش؛ نه ترس بی‌دلیل، نه بی‌توجهی
کمضررتر بودن NRT نسبت به سیگار به معنی این نیست که نیکوتین بر قلب اثر ندارد. تپش یا ضربان نامنظم جدید نیازمند بررسی است. اگر سکتهٔ قلبی در دو هفتهٔ اخیر، اختلال جدی ریتم یا آنژین شدید یا رو به بدترشدن دارید، CDC توصیه می‌کند پیش از استفاده با پزشک صحبت کنید [۶، ۸].
وجود بیماری قلبی بهتنهایی پاسخ یکسانی برای همه ایجاد نمی‌کند؛ پزشک خطر ادامهٔ سیگار، وضعیت بیماری و گزینهٔ درمان را کنار هم می‌سنجد. درد قفسهٔ سینه را ابتدا در خانه با استراحت آزمایش نکنید تا ببینید برطرف می‌شود یا نه؛ این علامت نیازمند رسیدگی فوری است.
آیا خود درمان وابستگی ایجاد می‌کند؟
امکان ادامهٔ وابستگی به نیکوتین وجود دارد، اما این موضوع با ادامهٔ مواجهه با دود سیگار یکسان نیست. در اطلاعات رسمی بعضی فرآورده‌ها، انتقال وابستگی نادر و کمضررتر از وابستگی به سیگار توصیف شده است؛ نمی‌توان از آن نتیجه گرفت همه بدون دشواری و دقیقاً در هفتهٔ مشخصی مصرف را قطع می‌کنند [۱۰].
اگر مدت طولانی‌تری نیاز دارید، دربارهٔ هدف ادامه، عوارض و زمان کاهش برنامه‌ریزی کنید. NHS ادامه تا زمانی که برای دورماندن از سیگار لازم است را مطرح می‌کند. برای مصرف دو شکل هم‌زمان، راهنمای درمان ترکیبی کمک می‌کند مقدار هر جزء و زمان پیگیری روشن بماند [۷].
گروه‌های نیازمند مشورت و داروهای هم‌زمان
در بارداری، شیردهی و سن زیر ۱۸ سال، انتخاب نوع و مقدار را با پزشک انجام دهید. این توصیه به معنی بهتر بودن ادامهٔ سیگار نیست؛ تصمیم باید با شرایط فرد گرفته شود. راهنمای ترک در بارداری اطلاعات مرتبط را جداگانه توضیح می‌دهد [۶، ۸].
داروهای فعلی را نیز اعلام کنید. خودِ قطع دود سیگار میتواند مقدار بعضی داروها در خون را تغییر دهد؛ حتی اگر همچنان نیکوتین را از چسب یا آدامس دریافت کنید. NHS SPS توضیح می‌دهد این اثر به ترکیبات دود مربوط است، نه نیکوتین. برای داروهایی مانند کلوزاپین، هماهنگی با تیم درمان اهمیت ویژه دارد. دوز داروی دیگر را خودسرانه کم‌وزیاد نکنید و شروع دوبارهٔ سیگار را هم اطلاع دهید [۱۲].
برای پیگیری چه اطلاعاتی آماده کنیم؟
نام و قدرت محصول، تعداد نوبت‌ها، زمان شروع علامت، مصرف سیگار یا ویپ، داروهای دیگر و هر اشتباه احتمالی را ثبت کنید. در وضعیت غیراضطراری، این اطلاعات کمک می‌کند علت و برنامه بهتر بررسی شوند. در وضعیت فوری، ثبت جزئیات نباید دریافت کمک را عقب بیندازد. تغییر درمان وقتی مفید است که هم نشانه‌های شما و هم روش واقعی مصرف دیده شوند؛ نه اینکه هر ناراحتی به ترک نسبت داده شود یا همهٔ عوارض بیخطر فرض شوند.